Jak zbiorowo szukać sprawiedliwości?

Ustawa o pozwach zbiorowych ma na celu ułatwienie dostępu do sądu osobom, które ze względu na stosunkowo niewielką wartość swojego roszczenia lub obawy przed wdaniem się w spór z dużym przedsiębiorcą nie zdecydowałyby się na postępowanie indywidualne.

W przypadku usług bankowych (w tym także umów kredytowych), których podstawą prawną są identyczne wzorce umowne wykorzystywane z tysiącami klientów, ustawa o postępowaniu grupowym jest rozwiązaniem idealnym, by duże grupy konsumentów mogły dochodzić swych praw. Przykład usług bankowych czy finansowych był wprost wskazywany w uzasadnieniu ustawy o tzw. pozwach zbiorowych, jako nadający się do tego nowego trybu.

Również klienci nieuczciwych deweloperów mogą i z pewnością będą sięgać do mechanizmów tej ustawy. Obok ułatwień takich jak niższe koszty opłat sądowych pozew zbiorowy ma bowiem jeszcze jedną istotna zaletę – jest w zasadzie bezobsługowy. Określony w ustawie przymus radcowsko-adwokacki sprawia, że poza podpisaniem oświadczenia o przystąpieniu do grupy, to – poza wyjątkowymi sytuacjami przewidzianymi w ustawie, członkowie grupy nie muszą podejmować osobiście żadnych innych czynności.

Aby wystąpić z pozwem zbiorowym, musi zebrać się grupa licząca co najmniej dziesięć osób. Muszą być to osoby, którym przysługują roszczenia jednego rodzaju, oparte na tej samej lub takiej samej podstawie faktycznej. wszyscy członkowie grupy muszą złożyć pisemne oświadczenie o przystąpieniu do grupy oraz o wyrażeniu zgody co do osoby reprezentanta. Dodatkowo, w postępowaniu grupowym powód musi być reprezentowany przez adwokata lub radcę prawnego.

Wyrok, jaki zapada w sprawie z powództwa grupowego, wiąże jedynie uczestników postępowania – członków grupy i pozwanego. Osoby, które nie przystąpiły do pozwu zbiorowego lub wystąpiły z grupy, nie są związane wyrokiem. Mają jednak prawo do dochodzenia swych roszczeń w postępowaniach indywidualnych lub wystąpienia z nowym pozwem zbiorowym.

(źródło: Rzeczpospolita)

Print Friendly, PDF & Email